De beleving van ouderen die hun leven als voltooid ervaren

Voltooid leven is een situatie waarin mensen verlangen naar de dood,omdat zij ervaren dat het leven geen perspectief meer biedt. Het betreft meestal de laatste fase van het leven met weinig zicht op de toekomst en veel verleden. Soms lijdt men wezenlijk aan deze situatie, soms heeft men innerlijk al afscheid genomen van het leven, voelt men zich onthecht terwijl het leven maar blijft voortduren. Els Van Wijngaarden stelt vast dat deze levensmoeheid zowel een existentiële, fysieke als sociaal-maatschappelijke dimensie heeft. Een existentieel lijden: zonder medische grondslag waarbij de persoon de situatie als uitzichtloos ervaart en er geen passende alternatieve behandeling meer mogelijk is. Zinloosheid, zichzelf verliezen, geen verbinding meer kunnen maken met het leven en ondraaglijk lijden ten gevolge van losraken en vervreemding. Een sociaal-maatschappelijke dimensie: gevoelens van marginalisatie, sociale uitsluiting, zinloosheid, nutteloosheid, "het doet er niet meer toe". Een fysieke dimensie: lichamelijke en geestelijke moeheid, pijn, aftakeling, afkeer en angst voor de gevreesde afhankelijkheid en controleverlies