Meergeneratie- en gemeenschappelijk wonen in Berlijn

Generaties verbinden wordt in Duitsland langs twee routes gestimuleerd: door wonen en ontmoeting. Het Mehrgenerationen-wohnen ontwikkelt zich langs allerlei vormen van groepswonen. Soms zijn het diverse generaties in één woongebouw, die met elkaar afspraken maken over onderlinge hulp en gezamenlijke activiteiten. Andere keren gaat het om een groep mensen met eenzelfde levensvisie of een beperking of ziekte, die elkaar steunt en samen sterker staat, ook naar buiten en zo de verbinding naar anderen legt. De ontmoeting wordt gefaciliteerd door Mehrgenerationenhäuser, buurtcentra waar allerlei activiteiten plaatsvinden voor verschillende generaties. Oud en jong ontmoeten elkaar als zij ieder voor hun eigen activiteiten komen, in gemeenschappelijke ruimten, winkeltje, café of restaurant en af en toe ook samen een activiteit doen. In Salzgitter, bij Braunschweig staat één van de ongeveer 450 Mehrgenerationenhäuser die Duitsland telt. Een wijkvoorziening die zorg voor ouderen, mensen met dementie, vluchtelingen en kinderopvang combineert. Jong en oud kunnen er terecht voor activiteiten en ondersteuning. Generaties helpen elkaar, er is samenhorigheid en minder eenzaamheid. Hildegard Schooss, nam ooit het initiatief tot dit project. Inmiddels is Sabine Genther als vaste www.kcwz.nl manager aangesteld die het reilen en zeilen coördineert. “Veel tijd gaat ook zitten in het vinden van subsidies, giften en de verschillende diensten die afgerekend moeten worden met bijvoorbeeld de gemeente.” Veel ideeën uit dit centrum stonden aan de basis van de stimuleringswet voor meergeneratie-centra die door de Duitse Bondsregering inmiddels in heel Duitsland is doorgevoerd. Dit bijzondere centrum in Salzgitter was al succesvol vóór het stimuleringsbeleid. Toch is het veel werk om een centrum van deze omvang en diversiteit te realiseren. Een heel team mensen zit op de eerste verdieping achter hun PC’s om het drukke centrum in goede banen te leiden. Het begon allemaal met een openbare woonkamer, gestart door moeders voor moeders, en is in de afgelopen decennia uitgegroeid tot een lichtend voorbeeld van integraal werken. Ouderen, kinderen, moeders, vluchtelingen. Als in een bijenkorf zwermen alle gebruikers door elkaar in buurtcafé en restaurant, tweedehandsmarkt, speeltuin en de vele groepsactiviteiten of dagopvang onder het motto: ‘Kijken, meedoen, zelf doen!’. De openingstijden zijn op weekdagen, van half negen ’s ochtends tot zeven uur ’s avonds. Maar ook later in de avond en in de weekends zijn er regelmatig activiteiten. Terwijl we op bezoek waren werd er net een nieuwe vleugel aan het complex gebouwd, onder meer voor de dagopvang van ouderen. De laatste jaren ziet Sabine ook steeds meer nieuwkomers die hulp zoeken bij het invullen van formulieren en het vinden van hun weg door instanties en in de samenleving. Door hen te laten helpen door lokale bewoners en de spontane ontmoetingen in het café of de marktplaats, dragen ze bij aan een positieve sfeer en contact. Het restaurant en café in het centrum wordt door een grote groep mensen gebruikt. De zeer betaalbare maaltijden dragen zo ook bij aan integratie tussen jong, oud en nieuwkomers.